Sabah kahvesi, sadece bir içecek değil, sessiz bir sohbet arkadaşıdır.
Çoraplar kaybolur; gizli bir çorap kulübü olabilir mi?
Balkonda karıncalar bize meydan okur; küçük savaşlar hayatın tadıdır.
Uçan balıklar gökyüzünde süzülür; neden olmasın?
Bilgisayarlar sabahları yavaş açılır; belki de uykusuzdurlar.
Evcil bitkiler bize bakar mı, yoksa sadece fotosentez mi yapar?
Telefonlar sessiz casuslar gibi hayatımıza karışır.
Bulutlar bazen şekil değiştirir, bazen mesaj iletir gibi.
Kurabiyeler sabah ritüelinin gizli kahramanlarıdır.
Balonlar rüzgarla dans eder; çocukluk hatıraları canlanır.
Mumlar ışık verir, ama belki de gizlice sır dinler.
Renkler duvarlarda konuşur; gözlerimiz sadece dinler.
Kapılar gizli geçitler saklar mı, yoksa sadece geçiş mi sağlar?
Aynalar bizi izler mi, yoksa sadece yansıtır?
Koltuklar rahat, ama belki de bir sır saklar içlerinde.
Müzik, görünmeyen bir öğretmen gibi ruhumuzu okşar.
Kalemler düşüncelerimizi gizlice kaydeder; defterler saklar.
Kitaplar, evrenin sessiz şarkıcılarıdır.
Gece gökyüzü, kaybolan çoraplar ve uçan balıklarla doludur.
Ve biz, bu tuhaf evrende hem izleyici hem de küçük kahramanlarız.
